تبليغاتX
و چشمهای واژگون ...
                 
در ســـلــــسله ی ســــــــلطه ی "آهن" ها
در منتــــــــــــها الیــــــــــــه نبـــــودن ها
وقت نبرد بود که گـــــــــــــــم می کــــرد
یک قطره اشــــــــــک را شـــــــــبح تنها

هر صبح و شب به خورد خـودش می داد
کین زخـــــــــــم ها نشانه ی تسجیل است
از "عشــــــــــــق" توبه کرد و نمی فهمید
بر نیـــــــزه فقط "لاشــــه "ی انجیل است

دنبال اشـــــــک بود که ذهنـــــــــش رفت
از دایره ی شــــــــــرع کمی بیـــــــــرون
تا یـــــــاد ِ مــــــرگ خاطـــــــره اش افتاد
در گـــــــــــیر و دار خشـــــــم صلیبیــون

او منـــــــــــگ در میــــــانه ی میدان بود
تا درد عاشـــــــــقی به ســـــــــــرش افتاد
تا در میان خاطـــــــــــــره اش گـــــــم شد
آن لحظــــــــــــــه که او هم سپـــرش افتاد

دیــــــــــــگر شبحـــــــی مانده و یک قبرو
یک کشتـــــــــــزار صلیـــــــــــب وارونه
بعــــــــد از هــــــــزار ســال که می غلتاند
هر اشک را به بستـــــــــر یک "گونـــــه"
شهرام- برگی از دفتر و چشمهای واژگون
+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم مهر 1387ساعت 21:10  توسط شهرام  | 

و اما ... شبمرّ گیها !  (1)


هر دم به شمع وعده ی یک فوت می دهد
در این فضا که مــزه ی تابـــــوت می دهد
شمعــــی که درمیان ســــــرم  دود می کند
یــــــک روزنه را دود و دم انـــدود می کند
یک روزنــــــه به گور من و گور دفــــترم
به پس زمینــــه ی... ندیده و ناجور دفترم
به پس زمینـــــه ای که مرا مــات می کند
یک شمــــع را ضمیمه ی امــوات می کند
یک شمــــع را که باز می مـکید شعله ای
از بــیت بــیت آخــــر و از جملــه جمله ای
از برگ برگ دفتــــــر در خــــاک خفته ای
از ســـطر سطر ساده ی شـعر نگفته ای...
ای کاش شـــعله باز می گــریخت از منم...
ای کاش این فضا که نمی خواست روشنم!
ای کاش تک رگ جانم ،..... و شـیره ام...
ای کاش ســـــرنوشت بد و تار و تیره ام...
ای کاش... وای! ســاعتم از جا پریده است
خورشید دور باطل و ... وقتش رسیده است
هــــر صبح باز نقطه و باز ابــــتدای ســطر
مسواک و شانه و... ماشین و تیغ و عطر!!!
مردی درون آینـــه ام گـــــــــُر گرفته است
در شعله ای که معنی تب بـــُر گرفته است
گفتم بمیــــــــر شـــــعله و دیوانه تـــب نکن
ایـــــنقدر عمــــق فاصله ها را وجــب نکن
اما تو باز مــــــــــاندی و شبــــــناکتر شدی
بی اشـــــک گریـــــه کردی و تبناکتر شدی
مانـــــــدی و شعر تو، دیـریست مرده است
در ســــــینه ات هفت کفن را شمرده است
وقتی میان شعــــــــر تو خاموش می شد و...
از ذهــــن جمله هات ، فراموش می شد و...
تو سـنگ می شدی و کمی منگ می شد و...
در عاشقـــــانه های تو کمـرنگ می شد و...
رفتــــــی و چاک جاده کمی تنگ می شد و...
در زیـــــــر گام های تو فرسنگ می شد و...

شهرام - فصل شبمرّگیها !!
+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم شهریور 1387ساعت 0:45  توسط شهرام  | 

مهم نیست که این چیه که داری می نویسی ...
مهم اینه که اگه تو اینو ننویسی ، تا ابد نوشته نخواهد شد ...
برای بیست مرداد ، روز تولدم به روز نمی شم ...
دوستان هدیه فراموش نشه ...
اینم یه غزلواره ... برای همه ی دوستام
شاید ترنس مدرن!!!


(تشکر از رهای عزیز برای این تصویر زیبا )
پنج بعد از ظهر


بعد از این حس راکد و مرموز...
تو دراین فکر، خسته ای که هنوز ...
منتظر نیستی... ولی امروز ...
کسی از حال تو نپرسیده ...
 
منتظر نیستی ... ولی ، انگار
 روی تقویم کهنه ی دیوار ،
بین خط پاره ها که با خودکار ...
 وعده ی یک قرار ِ پوسیده ! ...

منتظر نیستی ولی شاید ...
تو دگر گریه ات نمی آید ...
و اگر اشک هم نباریده ...
دل تو ذره ای نترسیده ...

منتظر نیستی ولی ..هستی ...
ساعت روی میز نه .... دستی ...
بند آن را که صبح می بستی ...
- ساعتت روی پنج بعد از ظهر-
ساعتت روی پنج ماسیده ...


                                                             شهرام - جایی دور از همه ...
+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت 23:23  توسط شهرام  |